Klein verzet, groot geluk: Vanochtend had ik dienst. Dat betekende dat mijn auto uitpuilde met kratten bladgroente, rode aardappels en biologische yoghurt. Thuis kwamen, onder de zwarte aarde, oranje wortels vandaan. Aten we knisperverse maar knarsende andijvie. Boodschappen doen bij de boer is even wennen.
De motivatie waarom we met een aantal buren een voedselcoöperatie zijn gestart is evident: het eten is gezonder en lekkerder. Je ziet de groente, die volgende week op je bord ligt, groeien op het land. Je investeert in mensen in plaats van in aandeelhouders. Je betaalt een eerlijke prijs en je kliko blijft lekker lang leeg. Daar kan geen bonusaanbieding tegen op. Bovendien hoef je de verleiding van alle junkfood in de supermarkt niet te weerstaan. Dus had ik – zoals gezegd – vanochtend dienst en haalde ik, namens onze voedselcoöperatie, de bestellingen op. Hoe dat eruit ziet?
Winkeltje spelen
De boerin begroet me al van afstand. Op haar rommelige erf – loslopende kippen, scheef hangende schuurdeuren en verse trekker sporen – staan de kratjes al klaar. Het blijft een mooi gezicht. Kleurrijke pompoenen, bloemkolen, knoestige knolselderij en verse eieren. Alles online besteld maar vers van het land. De aarde er nog aan. Onverpakt. Als ik heb afgerekend, app ik de buren dat ik onderweg ben. Eenmaal op het verdeelpunt druppelen ze binnen. Ieder met een eigen krat of tas. De aardappelen rood- geel en/of zoet moeten nog gewogen. Net als de ui. Zo gaat ieder met zijn eigen kilootje(s) naar huis. Het voelt als winkeltje spelen maar dan wel met een tikkie. Dat het zo simpel is danken we vooral aan www.voedselcoop.eu. Een website met handige tools voor voedselcoöperaties.
Postmodern hedonistisch boodschappen doen
Bij ons kluppie neemt bijna iedereen om een andere reden deel. Mijn motivatie? Ik vind dat supermarkten een te grote say hebben in onze maatschappij. Met hun aanbod bepalen ze wat we eten, hoe we het bereiden en zelfs of we het bereiden. Tel daarbij de economische machtspositie, de overbodige verpakkingen en het feit dat veruit de meeste schappen gereserveerd zijn voor zout, zoet en bewerkt. Dat maakt mij – zo leerde ik van Motivaction – een postmoderne hedonist. In mijn coöperatie zitten overigens ook opwaarts mobielen, postmaterialisten en impulsieve individualisten. Elk met hun eigen motivering.
Slow Cooking
Nooit gedacht dat ik weer zelf zou gaan snijden, hakken, wassen en een sla centrifuge zou aanschaffen. ‘Drie keer wassen’, hoor ik mijn moeder zeggen. Ik heb ook even opgezocht hoe je rode kool maakt of snijbiet verwerkt. Een grote pan zelfgemaakte erwtensoep met wat buren is een prima begin van je weekend. Misschien wisselen we binnenkort wel recepten uit met palmkool. We zijn overigens niet de enigen. Er zijn al 21 voedsel coöperaties aangesloten bij voedselcoop.eu en er doen maar liefst 39 boerderijen mee. Om de slogan van schappenclaimer Cup-A-Soup te quoten: ‘Dat zouden meer mensen moeten doen…’